+30 211 4093230 info@worldcapital.gr

Η Αγροτική παραγωγή & ο έλεγχος των Τροφίμων στα χέρια των Τραπεζών

Η Αγροτική παραγωγή & ο έλεγχος των Τροφίμων στα χέρια των Τραπεζών
28
Αυγ

Κάθε Τραπεζικό Ιδιωτικό ίδρυμα ως γνωστόν έχει στόχο το κέρδος. Πρέπει όμως όλοι να παρατηρούμε τα γεγονότα και την εξέλιξη των πραγμάτων, τα οποία τείνουν να μεταβάλλουν την ίδια μας την ζωή και τις συνήθειες της.

Στην αρχή οι ιδιωτικές Τράπεζες προσπαθούσαν να δημιουργήσουν κέρδος (όχι πλούτο) μέσω των τόκων, επιτοκίων και πανωτοκιών , αγοράζοντας χρήμα από την Κεντρική Τράπεζα (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) με 0,025 – 0,05 % τόκο , πουλώντας το, μέσω των δανείων στους πολίτες έναντι 2,9- 4,5 έως 6,7 % τόκο.

Στην συνέχεια οι ιδιωτικές Τράπεζας αναζητώντας μεγαλύτερο κέρδος , λόγω ανταγωνισμού, δεν πουλούσαν καν χρήμα, αλλά μια πλαστική κάρτα, που αντιστοιχούσε σε χρήμα, με ακόμα μεγαλύτερο τόκο (10 έως 14%). Έτσι ο καταναλωτής, δεν έβλεπε ποτέ στα χέρια του χρήματα, αλλά είχε στο πορτοφόλι του μία κάρτα που αντιστοιχούσε σε πχ 1.000 €, για να κάνει αγορές. Κάθε μήνα έπρεπε από την εργασία του, να επιστρέφει στην Τράπεζα πραγματικό χρήμα συν τον παραπάνω τόκο.

Βέβαια οι ιδιωτικές Τράπεζες έπρεπε να κάνουν κάτι περισσότερο για να γιγαντώσουν το κέρδος τους και να ασκήσουν μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο και τις κυβερνήσεις. Έτσι πολλές Τράπεζες κατέχουν μερίδια σε παραγωγικές μονάδες και κλάδους της οικονομίας με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, την οικοδομή. Διαπιστώνοντας τον μεγάλο ζήλο των Ελλήνων για 1η κατοικία ή για επενδύσεις στην γη, χρηματοδότησαν μεγάλα ποσά, δημιουργώντας απλά, τούβλα, τσιμέντα κλπ, τα οποία φυσικά στις ημέρες μας δεν έχουν μεγάλη αξία.

Εδώ θα ήθελα να σημειώσω, ότι οι Ιδιωτικές Τράπεζες δημιουργούν, κέρδος και όχι πλούτο . Γιατί αυτό; Γιατί απλά στα 1.000 € δάνειο, το 10% δηλαδή τα 100€ είναι εικονικά. Λείπουν από την αγορά. Δεν αντιστοιχούν σε καμία μονάδα μέτρησης της τρέχουσας οικονομίας (γη, εργασία, κεφάλαιο). Μετά την αποπληρωμή του δανείου σας, όταν επιστρέφετε 1.100 € στην Τράπεζα, τα 100 € πρέπει να τα δουλέψετε για την Τράπεζα αφαιρώντας τα από την πραγματική οικονομία και την κοινωνία.

Ωστόσο οι Τράπεζες μέχρι να αποπληρώσετε το δάνειο σας, εγγράφουν στους ετήσιους ισολογισμούς τα κέρδη των δανείων τους, ακόμα και εάν αυτά αποπληρωθούν, σε 35 χρόνια (πχ στεγαστικά δάνεια) , έχοντας πρώτα κατοχυρώσει πραγματικά ακίνητα, με πραγματικές τιμές , εγγυήσεις δηλαδή της πραγματικής οικονομίας.

Έτσι οι Τράπεζες δημιουργούν τεράστια επιρροή στις κυβερνήσεις, ελέγχοντας την οικονομική δραστηριότητα στην χώρα. Με τα γνωστά πλέον αποτελέσματα, στην σημερινή εποχή, όπου η αποτυχία (μάλλον λόγω ανταγωνισμού και κακών πρακτικών) , πληρώνεται από τον ίδιο τον λαό, μέσω φόρων.

Και εάν βέβαια οι Ιδιωτικές Τράπεζες αναζητώντας συνεχώς τρόπους να δημιουργούν κέρδος και όχι πλούτο, είχαν στραφεί στην επιθυμία του Έλληνα για ακίνητα και κατανάλωση , θεωρώντας ότι είναι μια ασφαλή επένδυση, φανταστείτε τι επιχειρείται να δημιουργηθεί σήμερα, που οι Ιδιωτικές Τράπεζες ρίχνουν κεφάλαια στην Γεωργική Παραγωγή.

Όλα μάταια λοιπόν για τις Ιδιωτικές Τράπεζες και τους Οικονομολόγους, μέχρι που σκέφτηκαν να εμπλακούν με αυτό που δεν μπορεί κανένας άνθρωπος να αποφύγει. Δηλαδή την τροφή !!!

Όπως γνωρίζετε όλοι σας, σήμερα στην Ελλάδα, Ιδιωτική Τράπεζα, διαφημίζει την χρηματοδότηση γεωργικών επενδύσεων. Την λεγόμενη Συμβολαιακή Γεωργία. Βέβαια η συγκεκριμένη τράπεζα, δεν θα πάει ποτέ στον απλό παραγωγό, στο καφενείο και το χωριό για να τον πείσει να συμμετάσχει. Αντίθετα ελέγχει την παραγωγή, τις τιμές και την κατανάλωση, μέσω μεγάλων επιχειρήσεων παραγωγής και μεταποίησης Τροφίμων, στις οποίες καταλήγει η παραγωγή των μικρών γεωργών.

Έτσι ανακοινώνονται συνεργασίες, με μεγάλους συνεταιρισμούς, με μεγάλες γαλακτοβιομηχανίες, με μεγάλες βιομηχανίες Τροφίμων και ποτών, με μεγάλα φυτώρια κ.α.

Προφανώς και στην Ελλάδα, το πρόβλημα δεν ήταν μόνο η χρηματοδότηση της παραγωγής. Σήμερα η χώρα έχει μέσω όρο εκμεταλλεύσεων λιγότερα από 2 εκτάρια (20 στρέμματα) ανά παραγωγό. Επίσης ο πληθυσμός είναι γερασμένος και ο Κρατικός μηχανισμός είναι ανίκανος να μοιράσει δίκαια τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα και τις επιδοτήσεις. Οι Αγροτικοί Συνδικαλιστικοί φορείς, έχουν γίνει Κομματικά εργαλεία, ενώ το επιτυχημένο μοντέλο των Συνεταιρισμών, σε άλλες χώρες, ποτέ δεν ξεδιπλώθηκε στην πλήρη του εφαρμογή στην Ελλάδα.

Με βάση την παραπάνω λογική, η Ελληνική Αγροτική παραγωγή, δεν χρειάζεται Τραπεζική χρηματοδότηση. Εξάλλου χωρίς τραπεζική χρηματοδότηση, λειτουργούσε εκατοντάδες χρόνια τώρα. Οι αγρότες μας παρήγαγαν κάθε χρόνο, πουλούσαν και από τον πλούτο τους, συνέχιζαν να παράγουν και τις επόμενες χρονιές ! Τι χρειάζεται; Αγορές που θα πληρώνουν το αγροτικό προϊόν και την γεωργική εργασία, σε δίκαιες τιμές. Δεν χρειάζονται καθόλου το δηλητηριασμένο τραπεζικό χρήμα, όπου οι τόκοι του, θα αφαιρούν χρήμα από την ελληνική παραγωγή, δημιουργώντας μια ανεξέλεγκτη επιρροή στην Ελληνική κοινωνία.

Φανταστείτε λοιπόν οι Ιδιωτικές Τράπεζες , να ελέγχουν κάποια στιγμή όλες τις τιμές των τροφίμων. Φανταστείτε να ελέγχουν τις ποσότητες παραγωγής ή ακόμα και τι ποικιλίες θα καλλιεργηθούν. Είναι σίγουρο ότι οι Τράπεζες, θα δημιουργήσουν πλασματικές ανάγκες. Καλύτερες ποικιλίες τομάτας, ή ροδάκινου, με χαρακτηριστικά που θέλει ο ανταγωνισμός για καλύτερη μεταφορά και μετασυλλεκτική αξία και στην συνέχεια θα τα διαθέσουν στους καταναλωτές , μέσω του ολιγοπωλίου των αλυσίδων σούπερ μάρκετ. Ουσιαστικά θα τρώμε, ως πολίτες, ότι θέλουν οι τράπεζες και οι γεωργοί θα δουλεύουν για τις τράπεζες, στο όνομα ενός σίγουρου συμβολαίου. Ενός συμβολαίου που θα δεσμεύει τα χωράφια, με μια συγκεκριμένη ποικιλία φυτού, με σταθερή τιμή για 5 χρόνια, στερώντας στον αγρότη την δυνατότητα να βρει νέες αγορές, νέες τιμές, να συνεταιριστεί, να κερδίσει κάτι παραπάνω κλπ.

Θεωρώ ότι είναι πολύ επικίνδυνη αυτή η στροφή των ιδιωτικών Τραπεζών στην αγροτική παραγωγή. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει επιτυχημένο παράδειγμα συμμετοχής των Τραπεζών σε κάποιο κλάδο της οικονομίας, είναι πολύ δύσκολο να επιτύχουν στην εμπλοκή τους στην Αγροτική Παραγωγή.

Τέλος θα ήθελα να σημειώσω ότι στην Ελλάδα τα ιδιωτικά κεφάλαια των Τραπεζών, αντιστοιχούν στο 8,2 % του ενεργητικού τους. Δηλαδή με τόσα λίγα κεφάλαια οι Τραπεζίτες, μπορούν να έχουν τόση μεγάλη επιρροή στις κυβερνήσεις και στις κοινωνίες. Επίσης μιλάμε για τις ιδιωτικές τράπεζες που είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τις Κρατικές Τράπεζες. Πρέπει να γνωρίζετε ότι ο διεθνής κανόνας Τραπεζικού δανεισμού είναι ότι η κάθε Τράπεζα, πρέπει να δανείζει έως το 1/3 του αποθεματικού της ! Προφανώς λοιπόν οι κανόνες παραβιάστηκαν με ολέθρια αποτελέσματα για την Ελληνική Οικονομία.

Δυστυχώς στην συνείδηση του απαίδευτου λαού, οι Ιδιωτικές Τράπεζες θεωρούνται αναπτυξιακά ιδρύματα. Δεν είναι έτσι όμως. Οι τράπεζες στην ουσία, παρέχουν χρηματοδοτικά εργαλεία (βοήθεια) σε τομείς της οικονομίας, αλλά οι τόκοι τους, η κατεύθυνση της χρηματοδότησης και η επιρροή τους πρέπει να ελέγχεται από το Κράτος. Όπως καταλαβαίνετε το μέλλον της Γεωργικής Παραγωγής, της διατροφής μας και της εργασίας μας στην χώρα μας, έχει παραδοθεί άνευ όρων στις Ιδιωτικές Τράπεζες.

 

Κολιοπάνος Σωτήρης

Γεωπόνος ΑΠΘ Μ.Sc

Πηγή: e-geoponoi.gr 27/8/2014